St. Petersburg, Moskou en drie dagen trein

1 mei 2013. Op de dag dat koning Alexander voor het eerst als koning wakker wordt breekt voor ons eindelijk het begin aan van onze Trans Mongolië reis aan. De laatste reisbenodigdheden worden ingepakt en het huis wordt nog even vlug gestofzuigd. Klokslag half 10 worden we door Erwin zijn broer, Ronald en ons nichtje Ilse opgehaald met de auto. Als we bijna bij Schiphol zijn ontdekken we dat Koen niet in de auto is gestapt. Helaas ontbreekt de tijd om hem alsnog op te halen. Gelukkig vernemen we dat er op Schiphol achter de douane een stand-in ligt te wachten. Dit blijkt Floppy de leeuw te zijn. Getooid in oranje sportbroek en Holland shirt gaat hij proberen de taak van Koen over te nemen. Nog voor vertrek maakt hij vriendjes met een knaagdier uit Amerika. Ons vertrek loopt wat uit als blijkt dat de vluchtglijbaan van ons vliegtuig bij aankomst op de vorige vlucht per ongeluk is geactiveerd. Met ruim een uur vertraging laten we Nederland uiteindelijk achter ons. De vlucht is prima te noemen en ons luchtdiner bestaande uit rijst, spinazie en kip, smaakt prima. Bij aankomst in St Petersburg schijnt de zon nog volop. Iets minder zonnig is de douane check. Het vrouwtje kijkt behoorlijk nors en moet dan ook flink wat typewerk verzetten voordat we door de poortjes mogen. Rammelbus K13 brengt ons naar het metrostation Moskovskaya. Met flink steile roltrappen dalen we af. Twee keer overstappen later komen we bij Ligovsky Prospekt. Vanaf hier is het maar een klein stukje naar ons hoste lLigovsky 74. Dit ligt in een oud gebouw. We krijgen een kleine kamer met raam naar de dorm en eten in een restaurantje in het zelfde gebouw. De ene ober die tientallen tafeltjes moet bedienen spreekt geen Engels. Yes, het betere handen en voetenwerk kan weer gebruikt worden. Na het eten maken we nog een blokje om, hierna maken we het plan voor morgen en gaan dan om 01.00 uur slapen.

2 mei. Als we om half negen opstaan, missen we duidelijk de twee uurtjes tijdverschil. Alles gaat wat langzamer dan normaal. Gelukkig gaat dit gevoel snel weg eenmaal buiten het hostel. Het weer is prima met een zonnetje en 15 graden, alleen de wind mag iets minder. De metro brengt ons op Nevsky Prospekt. Dé winkelstraat van Sint Petersburg en met de nodige mooie gebouwen. Meest in het oog springt de Church of St Catherine en de Kazan Cathedral. In de laatste gaan we naar binnen. Aangezien nagenoeg iedere vrouw hier binnen een hoofddoek draagt lost Rhianne dit op met haar sjaal. We wandelen verder naar de Hermitage, het museum bekend om zijn beroemde schilderijen en prachtige galerijen.

De toegang is vandaag gratis en dat betekent een wachtrij. Helaas schatten we deze verkeerd in en pas na 2,5 uur wachten mogen we met wat dringen naar binnen. Het museum vergoed veel en is inderdaad prachtig. Na ons bezoek loopt het al tegen vijf uur. Aangezien de omloop van de St Isaac’s Cathedral net dicht is moeten we even wachten. Het uitzicht over de stad, op bijna vijftig meter hoogte, is prachtig maar wel koud door de stevige wind. Na dit hoogtepunt lopen we naar de bloedkerk die nog mooi straalt in de ondergaande zon.

Het blijft stevig waaien en een beetje verkleumd beslissen we te gaan eten in een restaurant waar een Russisch buffet wordt geserveerd. Aangezien het nog te licht is om foto’s van verlichte gebouwen te maken, gaan we ons tot 22.00 uur letterlijk en figuurlijk verder verdiepen in de St. Peterburgse metro. Het metrostelsel van deze stad behoord tot de diepste ter wereld en het is dan ook heel gewoon om tot drie minuten te moeten afdalen met een roltrap. Ieder station is uniek en zeker een aantal langs de rode lijn zijn de moeite van een bezoek waard. Sommige oude metro’s zijn zelfs nog uitgevoerd met hele oude hang lampen. Eenmaal weer boven is het inderdaad donker. We maken nog wat mooie foto’s en gaan met de metro terug naar “huis”, waar we precies om twaalf uur arriveren.

3 mei. We geven om 9.00 uur acte de préséance. Deze dag staat grotendeels in het teken van het Peterhof. Dit zomerverblijf van Peter de Grote, beroemd om zijn prachtige tuin met fonteinen, ligt 35km buiten St. Petersburg. De heenreis gaat met de draagvleugelboot over de golf van Finland. Een leuke belevenis. Het valt direct op dat de bomen en planten nog niet in bloei staan. Dit is wel jammer. Gelukkig zijn wel alle fonteinen aan en deze zijn in de stralende zon nog mooier. Maar liefst 147 fonteinen sieren de lage tuin. Het paleis staat volledig in de steigers, zoals wel meer (beroemde) gebouwen in de stad. We vermaken ons de hele middag in het park.

De terugreis kiezen we voor de bus en dit blijft een hele uitdaging zonder de nodige talen kennis. Gelukkig kunnen we namen vergelijken met onze reisgids. Afrekenen bij de chauffeur gaat wat lastiger deze keer, maar lukt uiteindelijk ook. Eenmaal terug in de stad gaan we op zoek naar Russische pannenkoeken als avondeten. Dit valt nog niet mee aangezien de meeste restaurants erg prijzig zijn. Bij toeval ontdekken we ‘Tepemok’, een fastfood restaurant waar het menu bijna volledig bestaat uit de Russische lekkernij. We kiezen voor pannenkoek met hamburger, pannenkoek zalm en pannenkoek kip/groenten. Ze smaken ons heerlijk. Dit geldt ook voor het dessert, pannenkoek banaan/chocola. Nog één keer duiken we de diepte in voor de metro terug naar het hostel. Hier relaxen we nog wat en gaan dan op weg naar het treinstation. Om 23.55u wordt “The Hymn to the Great City” gespeeld, waarbij alle provodnika’s (steward(ess) op de trein) netjes staan opgesteld naast de deuren van de trein. Deze ceremonie is het vertreksignaal voor de trein. In onze nette coupé, treffen we naast opgemaakte bedden ook een Rus aan, Vladimir. Hij spreekt bijna geen Engels waardoor communiceren lastig is. Moe van het struinen door de stad gaan we vrij snel na vertrek slapen.

4 mei. Rond half zeven worden we wakker. Erwin iets brakker dan Rhianne. Onze provodnika deelt ontbijtpakketjes uit met een broodje, wat beleg en yoghurt. Dit hebben we net achter de kiezen als de trein, precies volgens schema, aankomt in Moskou. Op het perron staan Dimitri, onze host en Vladimir de eigenaar van onze homestay ons op te wachten. Met de laatst genoemde gaan we, met de metro, naar zijn appartement in een grote flat een kilometer of 8 buiten het centrum. Hier ontmoeten we ook Natalia zijn vrouw. Na een bijkom moment en de nodige uitleg van Dimitri die nog even langskomt, gaan we op pad om Moskou te verkennen. We starten in het grote vrijheidspark, vlak in de buurt van het appartement. Het weer is een beetje druilerig dus dat is jammer van de foto’s. Bij de kerk is een ceremonie aan de gang in verband met het Russisch Pasen wat vandaag gevierd wordt.

Verder zit in dit park een groot vrijheidsmuseum met een enorm arsenaal aan wapens en legervoertuigen te zien. Wij beslissen om door te gaan naar het centrum en doen onderweg nog even een hamburgertest bij de McDonalds. Deze is goed te noemen net als de passievrucht/mango shake. Via Ul Arbat, één van de beroemde winkelstraten van Moskou, komen we aan bij het Kremlin. Hier kopen we een kaartje voor een bezoek aan deze beroemde regeringsgebouwen. Aangezien de miezerregen over gaat in een flinke plensbui gaan we aan een binnen (lees: ondergronds) programma beginnen. Net als in St. Petersburg herbergen veel metrostations een schat aan hoogtepunten. Voor 30 roebel (75 eurocent) kunnen we zo lang onder grond blijven als we willen. Als we ruim een uur later boven komen regent het nog steeds en gaan we van de nood een deugd maken en in een restaurant eten. Terwijl het buiten begint te onweren genieten wij van een heerlijke pastamaaltijd. Gelukkig voor het avondprogramma wordt het na het onweer droog en trekt de lucht heel snel open. Nu kunnen we mooie foto’s maken van de vele verlichte gebouwen in het centrum. Helaas is het rode plein hermetisch afgesloten in verband met de voorbereidingen op de militaire parade van 9 mei (Russische Bevrijdingsdag). Met wat omlopen lukt het toch om foto’s te maken, zelfs van de St Basil’s Cathedral. Het is al na twaalf uur als we terug zijn in onze homestay.

5 mei. Om 9 uur zitten we alweer aan een klein maar lekker ontbijt. Op het moment dat we het huis verlaten komen we Vladimir tegen met nieuwe gasten. Wij brengen eerst onze tassen naar de bagageopslag van het station waar we vanavond vertrekken en gaan dan naar de markt bij Izmaylovsky Park. Op deze markt, gelegen in een oud en vervallen pretpark, kunnen volgens zeggen goedkope souvenirs gekocht worden. Echt goedkoop is het niet maar de keuze is behoorlijk en zeker de Babuschkas zijn er met honderden tegelijkertijd te koop. We struinen ook nog even over de vlooienmarkt waar de nodige russen hun overtollige huisraad verkopen. Ook hier vinden we nog een leuk souvenirtje.

Net buiten de markt doen we ons te goed aan een flinke steak van de barbecue om zo de inwendige mens ook van Rusland te laten genieten. Als we aan het begin van de avond terug zijn op het rode plein trekt in een hele korte tijd de lucht open. Hierdoor krijgen we de gelegenheid om bij de ondergaande zon nog wat mooie foto’s te maken van Moskou’s Tsaarengoud. Met een bezoek aan het luxe GUM winkelcentrum komt een einde aan onze tweedaagse Moskou experience. We moeten namelijk om 23.00 uur op het station zijn om te gaan starten aan het eerste deel van onze Trans Mongolië Express. Treinnummer twee die uiteindelijk helemaal in Vladivostok in Siberië eindigt zal ons in bijna 80 uur naar Irkutsk brengen. Om half twee gaan we eens proberen te slapen in deze trein.

6 mei. We hebben lekker geslapen in onze coupé die we voorlopig nog met zijn tweeën delen terwijl er vier in kunnen. Het landschap bestaat voornamelijk uit bos en akkerland. Af en toe zoeft een dorp voorbij met houten huisjes. Om 12.01 uur stoppen we even op Viatka/Kirov station (957 km) en stappen uit om een frisse neus te halen. Eenmaal weer op gang zoeken we een stel foto’s van de laatste dagen uit. Drie uur later wordt bij het station van Baleyzino (1194 km), de loc gewisseld en hebben we wat tijd om buiten foto’s te maken. We verwonderen ons over de snelheid waarmee de uren voorbij zoeven. De trein is totaal niet druk. Wij zijn met de 11 andere Nederlanders verdeeld over twee coupés die verder helemaal leeg blijven. De meeste russen zitten in de 3e klas coupés, waarvan er twee in de trein zijn. Deze coupés ruiken toch wel een beetje onfris en de verblijfsruimte is erg klein. Bij de volgende stop (Perm 2, 1436 km) hopen we wat extra eten te scoren als afwisseling op onze instant maaltijden. Helaas blijkt dit niet het geval en doen we ons later op de avond tegoed aan instant pasta. Omdat deze voor een avondmaaltijd niet vullend genoeg is, gaan we naar de restauratiecoupé. Hier aangekomen blijkt de keuken om21.15 al gesloten te zijn. Alleen werken ze blijkbaar hier wel met de lokale tijd in plaats van Moskou tijd, het is dus al 23.15u.

7 mei. Wederom zijn er deze nacht geen mensen bijgekomen in de coupé. Het is wel een stuk warmer in de trein en dat komt vast door het zonnetje wat al flink wat kracht begint te krijgen zo op de vroege morgen. Gelukkig stoppen we al snel op het station van Ishim (2431 km) waar we even kunnen afkoelen. Na de stop vindt Erwin een raam wat open kan en dit geeft ook in de trein wat frisse lucht. Helaas denkt onze provodnika er anders over want nog geen halfuur later wordt het raam dichtgedaan en deze keer op slot. We vermaken ons in de trein met gesprekjes met de andere Nederlanders, zoeken nog wat foto’s uit, werken de verslagen voor de website bij, lezen en kijken naar leuke punten in het landschap. Deze staan namelijk allemaal beschreven in onze Trans Mongolië reisgids. Tussendoor stoppen we nog even op het station van Omsk. Het station van deze grote stad ligt op 2712 kilometer. Ondanks dat in de middag alle ramen opengezet mogen worden loopt de temperatuur in onze coupé op richting de 26 graden. De airco blijkt defect te zijn en gelukkig mogen we verhuizen naar de coupé voor ons. Hier is het met airco een stuk aangenamer. Wel komt Erwin er achter dat fluiten in deze coupé niet mag van de provodnika aangezien hij vermaand wordt als hij dat doet. (5 dagen later als we weer internet hebben zoeken we dit even op en begrijpen de vermaning. In Rusland binnen fluiten betekend dat de gastheer al zijn geld zal verliezen. Sorry provodnika, ik zal het de laatste 1000 km in Rusland niet meer doen…). Aan het einde van de middag stoppen we na 3040 kilometer op het station van Barabinsk waar lokale moedertjes gedroogde vis, vispannenkoeken en koekjes verkopen. Samen met een bezoek aan de supermarkt die vlak bij het station ligt zorgt dit ervoor dat onze voorraad weer flink wordt aangevuld. De trein rijdt stipt op tijd en we moeten zorgen dat we in de buurt blijven van de trein aangezien deze geen vertreksignaal geeft. Nog één keer stappen we uit om nog even te luchten voor het slapen gaan. Op dit station, Novosibirsk staat een mooie toren en een oude stoomlocomotief. We hebben dan 3335 kilometer afgelegd.

8 mei. Om vast een beetje aan de lokale tijd te wennen (we schuiven vier tijdzones door), staan we midden in de nacht (Moskou tijd) op. Lokaal is het dan half 8 en hebben we 3715 kilometer afgelegd. We wandelen even over het station van Mariinsk, wat weinig om het lijf heeft en beslissen toch nog een uurtje slaap extra te pakken. Als ontbijt en lunch eten we dus de kliekjes van gisteren op, bestaande uit vispannenkoeken, brood en yoghurt. Het landschap is een stuk afwisselender geworden. Berkenbomen worden afgewisseld door dennenbomen. Het landschap wordt glooiender en de trein slingert veel meer door het landschap. Vanuit de trein zien we soms nog grote brokken ijs liggen van wel 50 centimeter dik terwijl de meeste bomen volop aan het uitlopen zijn. Siberië kent dan ook weinig overgang tussen de winter en de zomer. Binnen een paar weken is het hier volledig groen en is het ijs gesmolten. Net voor het station van Krasnoyarsk zien we kilometerpaaltje 3932. Dit betekend dat we precies halverwege onze trip naar Beijing zijn. Op het station, waar we ook even stoppen, is wederom weinig te beleven. Er zijn wat kiosken maar die verkopen geen vers eten. Gelukkig gebeurt dit bij Ilanskaya na 4375 kilometer wel. Eindelijk staan daar vrouwtjes met verse pannenkoeken, vis, kip, bier en nog veel meer lekkernij. Het kost weinig moeite om ons avondeten bij elkaar te scharrelen. Nog eenmaal maken we ons klaar om te gaan slapen tijdens deze rit.

Dit artikel is geplaatst in Rusland. Bookmark de permalink.

1 Reactie op St. Petersburg, Moskou en drie dagen trein

  1. wilco schrijft:

    Leuk om weer jullie ervaringen en belevenissen te lezen! De verhalen zijn weer mooi gedetailleerd! We wensen jullie nog veel plezier en GENIET!

    Wilco & Ilona

Geef een reactie